Uitgetest: bosbaden

Hallo, mijn naam is Hille en ik ben een piekeraar. Mijn hoofd staat nooit stil. Ben ik niet aan het piekeren over mijn financiën of de opwarming van de aarde, lig ik wel wakker omdat ik dat ene liedje niet uit mijn hoofd krijg, of omdat ik me afvraag waarom we ‘appelblauwzeegroen’ zeggen en niet ‘appelgroenzeeblauw’. En dan zijn er natuurlijk ook nog werk, hobby’s en een sociaal leven. Gelukkig bestaat er een voor de hand liggende en effectieve remedie tegen al die stress: het bos in trekken.

Foto - Griet Buyse

Minder stress, meer weerbaarheid

De Japanners vonden daar in de jaren tachtig een mooie naam voor uit: shinrin-yoku, ofwel bosbaden. De bedoeling is dat je voor minstens een half uur – liefst langer – de wijde natuur in trekt om je hoofd leeg te maken. Geen smartphones, geen wifi, geen verkeerslawaai. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat een bosbad van een halfuur stress vermindert, je mentale weerbaarheid verhoogt, de bloeddruk verlaagt, je concentratie verbetert en je energiepeil verhoogt. Hoe langer het bosbad, hoe groter en langduriger de voordelen.

Natuuroases in België

Ook in ons land bestaan er stukjes natuur die speciaal werden ingericht om aan het jachtige leven te ontsnappen. Natuuroases heten ze, en je vindt ze in het Zoniënwoud, in het Eversambos in Stavele, Bosland in Limburg, het Heverleebos, de Lisdodde in Kallo en het Stroperbos in Stekene. Maar eigenlijk kan je eender waar in de natuur een bosbad nemen, zolang je maar ver weg bent van de drukte van het dagelijkse leven.

Absolute stilte

Ik besluit op een mooie zondagnamiddag naar het Zoniënwoud te trekken. Hoewel ik een echte stadsmus ben, ga ik graag en regelmatig wandelen in de natuur. Toch is dat lang niet hetzelfde als bosbaden: ik stippel altijd op voorhand een route uit en, hoewel ik tijdens mijn wandeling nooit op mijn horloge kijk, marcheer ik graag voort aan een vastberaden tred. Dit is de eerste keer dat ik naar het bos ga om gewoon te ‘zijn’, in het hier en nu.

Ik heb op voorhand wat tips opgezocht voor een geslaagd bosbad. ‘Wandel zo traag als je kan’ is er één van. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan, trust me. Het voelt onnatuurlijk om traag te stappen, zonder duidelijk doel voor ogen. Wanneer een wandelaarster en haar hondje me inhalen en al binnen luttele seconden uit mijn vizier verdwijnen, voel ik me nogal onnozel. Maar al gauw ben ik helemaal alleen. Ik sta eventjes stil en ben me plots heel bewust van de absolute stilte die hier heerst. Dit. Is. Zalig.

Geruis en gekwetter

Ik slenter voort en spot vanuit mijn ooghoek enkele paddenstoelen. Ervan proeven doe ik niet, je weet maar nooit. Hallucineren stond niet in de lijst van bosbadtips. Ik ga wel met mijn vingers over de zachte, fluweelachtige paddenstoelen, en daarna laat ik mijn handen over de ruwe schors van een boom glijden. Tree huggers unite!

Even verderop zie ik een lange boomstronk, en ik besluit om me eventjes neer te leggen. Mijn armen laat ik naast me hangen, en ik ga met mijn handen door de bladeren op de grond. Ik kijk naar boven, naar de hoge bomen en het zonlicht dat door het bladerdak priemt. Met gesloten ogen adem ik een paar keer diep in en uit en luister naar het geruis van de bladeren van de bomen en het vinnige gekwetter van drie vogeltjes. Ik vraag me af waarover ze het hebben. Dat is de enige gedachte die in me opkomt. Voor de rest is het muisstil in mijn hoofd.

Stortbui

Plots voel ik een druppel op mijn gezicht vallen. En nog één. En nog één. Door de lichte regen komen de geuren van het bos helemaal tot hun recht. Ik geniet. En dan breken de hemelsluizen open en begint het te giéten. Weg zengevoel. Hoe traag ik aan de wandeling begon, zo snel maak ik me nu uit de voeten. Nu begrijp ik waarom ze het een bosbad noemen…

Slapen als een roos

Als ik op mijn horloge kijk, merk ik dat ik toch een klein uurtje weg ben geweest. En hoewel de regen nogal abrupt een einde heeft gemaakt aan mijn eerste bosbad, voel ik me al een stuk meer relaxed dan deze ochtend. Op weg terug naar huis heeft mijn trein vertraging, maar ik laat het niet aan mijn hart komen. ’s Avonds slaap ik als een roos. Ik neem me voor om vaker de natuur in te trekken. En wie weet, misschien krijg ik op een dag de kunst van het bosbaden zodanig onder de knie dat ik me niet meer laat wegjagen door de regen.

Zwammen in het Zoniënwoud

Foto - Alex Van Mol

Foto - Arnout Zwaenepoel 

GOOD TO KNOW: Weet je niet goed hoe je aan zo’n bosbad moet beginnen? No worries, hier vind je een lijstje met tien geboden voor een zalig bosbad. Maar onthoud vooral: bij een bosbad bestaat er geen juist of fout. Laat je gewoon leiden door waar je op dat moment zin in hebt.

>> Ook zin om het bos in te trekken? Hier vind je wandelschoenen voor elk type wandeling.

>> Toch liever op avontuur dan een bosbad nemen? Ontdek hier een bestemming voor elk type bosbezoeker.

Zie jij je wandeling liever niet in het water vallen? Stop dan een lichte, 100% waterdichte regenjas in je rugzak.

>> Onze expert helpt je bij je keuze.

Nooit tijd om te wandelen? Met deze tips vind je voortaan altijd een gaatje in je agenda voor 30 minuten (of meer) in de vrije natuur.

>> Zo pak je het aan.