De Wolf Trail: de langeafstandswandeling door zes Europese landen

De Wolf Trail is een initiatief van Jack Wolfskin, dat verschillende wandelpaden en singletracks samenbrengt in één lange route door Europa. Van de Oostzee tot de Adriatische Zee: de Wolf Trail telt maar liefst 3.493 kilometer en doorkruist Polen, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, Italië en Slovenië. Leg je de volledige Wolf Trail af, dan ben je zo’n vier tot zes maanden onderweg en overbrug je in totaal zo’n 78.416 hoogtemeters. Gelukkig hoef je niet meteen een halfjaar vrijaf te nemen. De route is verdeeld in zeven grote fases, die je ook afzonderlijk kan wandelen. Dankzij verschillende instappunten zijn ook kortere etappes en dagtochten mogelijk.

In het noorden wandel je langs stranden, kustbossen en rivieren. Daarna volgen onder meer de Lüneburger Heide, de beboste heuvels van Midden-Duitsland en de wijngaarden van de Pfalz. Verder naar het zuiden trekt de route door het Zwarte Woud en over alpenpassen tot 3.000 meter hoog. Het eindpunt ligt in Triëst, aan de Adriatische Zee.

De Wolf Trail is er zowel voor ervaren thru-hikers als voor wandelaars die voor het eerst van een langeafstandstocht willen proeven. Welke ervaring je nodig hebt, hangt vooral af van het deel dat je kiest. De noordelijke fases door Polen en Noord-Duitsland zijn relatief vlak en toegankelijk. Naar het zuiden toe wordt het landschap heuvelachtiger. De laatste fases trekken door de Alpen en zijn door de grotere hoogteverschillen en bergpassen een pak uitdagender.

Ook de afstand bepaal je grotendeels zelf. Ervaren langeafstandswandelaars kunnen een volledige fase van enkele honderden kilometers plannen of zelfs de hele route afleggen. Wil je het wat rustiger aanpakken, kies dan een korter traject van 50 tot 100 kilometer of stap één dagetappe.

Op uitnodiging van Jack Wolfskin trokken onze collega’s Jonathan en Zoë in augustus naar het Black Forest Wolf Trail Event, een van de evenementen waarmee het merk de nieuwe Europese langeafstandsroute voorstelde. Op het programma stond een vierdaagse van ongeveer 100 kilometer, van de Schluchsee door het zuidelijke Zwarte Woud naar de Bodensee.

De paden waren technisch goed haalbaar, maar de opeenvolgende dagafstanden van 25 à 30 km vroegen wel een stevige basisconditie. “Er zaten geen brutale beklimmingen in en iedereen kon zijn eigen tempo volgen”, vertelt Jonathan. “Het is geen race. Je kan beter rustig wandelen en van de dag genieten.

Aan afwisseling geen gebrek: dichte bossen en kabbelende rivieren maakten plaats voor glooiende velden, stille dorpjes en verre uitzichten. Zoë genoot het meest van de etappes door het bos. “De bosgeluiden, maar ook de afwezigheid van geluid, geven me zoveel rust.” Jonathan verloor zijn hart aan de Wutachschlucht, waar het pad kilometerslang langs het water slingert. “Je wandelt er een hele dag midden in de natuur, ver weg van alles. Daar hangt iets magisch.” Verderop trokken ze door het vulkanische Hegau, langs kegelvormige heuvels, ruïnes en oude burchten.

De hitte liep als een rode draad door hun vierdaagse. Zodra ze water in het vizier kregen, grepen de wandelaars hun kans om af te koelen. Petten werden ondergedompeld en op een idyllische plek midden in het bos namen enkele durvers een frisse duik. Jonathan sprong in zijn T-shirt en short het ijskoude water in. Lang hoefde hij niet te wachten voor hij weer droog was. “Na een kwartier wandelen was mijn wandelkleding alweer opgedroogd.” Zoë lacht: “Je zag puur geluk op de gezichten. Iedereen was zo blij met die verkoeling!”

’s Avonds volgde nog een ander natuurcadeau. Bij de Schluchsee zagen ze de gedeeltelijke zonsverduistering weerspiegelen in het meer. Later trokken de Perseïden langs de hemel. Jonathan en Zoë lieten hun tent open en vielen in slaap onder de vallende sterren.

Al even memorabel was de groep zelf. Ervaren thru-hikers, outdoorjournalisten en recreatieve wandelaars vertrokken samen, vormden onderweg telkens nieuwe groepjes en troffen elkaar ’s avonds weer rond de tafel of het kampvuur. “Tijdens het wandelen heb je uren de tijd om met iemand te praten”, vertelt Jonathan. “Na enkele dagen ben je de oppervlakkige vragen voorbij en hoor je hele levensverhalen.”

Tijdens het Basecamp Event van Jack Wolfskin schoof ook de plaatselijke bevolking aan voor workshops, foodtrucks en livemuziek. Tegen de avond dansten deelnemers en dorpskinderen samen voor het podium. En na elke briefing? Dan klonk een gezamenlijk wolvengehuil. Wat begon als een grapje, werd al snel het vaste slotakkoord van de groep.