De mooiste GR-routes in België

Op amper een boogscheut van de stad Brugge word je al verwelkomd door het groene Lappersfortbos, dat de bedrijvigheid van de stad snel doet vergeten. Via een oude spoorwegbedding bereik je de Assebroekse Meersen, een uitgestrekt gebied van 420 hectare met grasland en knotbomen, opgedeeld door hoogstamdreven. De laatste kilometers langs deze GR-route wandel je naast het kanaal Brugge-Gent door het natuurgebied Gevaerts-Noord, beheerd door Natuurpunt. Hou je ogen open voor ijsvogels en oeverzwaluwen!

WIST-JE-DATJE: In de jaren ’00 ketenden milieuactivisten zich vast aan de bomen van het Lappersfortbos om te voorkomen dat het gebied als industriezone werd ingekleurd. Ze slaagden deels in hun opzet: van de 17 hectare bos ontsnapte 13,5 hectare aan de kap.

De grote verbindende factor tijdens deze wandeltocht langs de GR 128 is de Leie. Richting Gent kronkelt de rivier zich een weg door een idyllisch, romantisch landschap. Dichter bij de bewoonde wereld passeer je het bekende recreatiedomein de Blaarmeersen, waarna je getrakteerd wordt op een portie cultuur voor gevorderden in de Arteveldestad. Op de terugweg eist de indrukwekkende vogelpopulatie van natuurreservaat de Bourgoyen-Ossemeersen alle aandacht op, tot je via de voormalige Norbertijnenabdij weer in Drongen belandt.

WIST-JE-DATJE: Vanaf mei kan je in de Bourgoyen-Ossemeersen genieten van een prachtig schouwspel. De hooilanden staan dan in bloei en vormen een kleurrijk tapijt van wilde bloemen, in de volksmond ook wel de ‘Wilde Gentse Floraliën’ genoemd.

Gehurkt tegen de grens met Limburg én Nederland loopt de oudste Streek-GR van ons land, die je de weidse omgeving rond de gemeente Mol beter leert kennen. Deze streek staat bekend om haar waterplassen zoals het Zilvermeer, het typisch witte zand, de brede kanalen met rustige jaagpaden en natuurlijk de sympathieke Kempense gehuchtjes. Onderweg word je niet alleen getrakteerd op natuurlijke parels, maar krijg je ook een inkijkje in het industriële karakter van de streek, met een glansrol voor de zandwinning en het atoomonderzoek.

WIST-JE-DATJE: Vóór de gemeentefusies van 1977 was Mol de grootste gemeente van België. Zowel de Streek-GR als de gemeentegrenzen hebben – met een beetje verbeelding – de vorm van een wandelschoen. Toeval?

Haspengouw staat bekend als dé fruitstreek van ons landje en is een streling voor het oog in voor- en najaar – eerst door de bloesems, later door het sappige fruit aan de bomen. Dit uitgestrekte wandelparcours laat je kennismaken met de andere troeven van de streek en die zijn er voldoende. Van lieflijke beekvalleien, weidse landschappen en kilometers ver reikende panorama’s tot kastelen, oude hoeves en gezellige boerendorpjes waar de Limburgse hartelijkheid je tegemoet gewaaid komt. De Streek-GR Haspengouw is volledig autoluw, ideaal voor rustzoekers.

WIST-JE-DATJE: De hoogstamboomgaarden van Haspengouw zijn een paradijs voor vogels. Voor soorten als de steenuil, de bonte specht en de grauwe vliegenvanger bieden ze zeer geschikte broedplaatsen.

De meanderende Dijle vormt je leidraad in de streek ten zuidwesten van Leuven. Geniet van de rust in natuurgebied Doode Bemde (onderdeel van Nationaal Park Brabantse Wouden) en hou even halt aan de vogelkijkhut bij de Langerodevijver om te speuren naar aalscholvers, futen en kuifeenden. In Korbeek-Dijle kan je de tocht verderzetten per kajak, maar wie dapper verder stapt, wordt beloond met een afwisselend landschap van bossen en open velden. De tweede helft van de route volgt de groene rand rond Leuven, met het kasteel van Arenberg, de Abdij van Park en de Abdij van Vlierbeek als historische blikvangers.

WIST-JE-DATJE: In de Doode Bemde – wat zoveel betekent als ‘ongebruikte graslanden’ – speelt water een belangrijke rol. Knuppelpaden houden je voeten droog terwijl je er op zoek gaat naar sporen van een graag geziene bewoner: de bever.

Even weg van de drukte? Langs dit landelijke pad kan je je hoofd helemaal leegmaken in hét prototype van het Brabantse landschap: een gevarieerde mix vol oogstrelende valleien, holle wegen en moerassige gebieden. Je wandelt ook door het Bois d’Hez in Genappe. Wie houdt van mooie landhuizen wordt langs deze route langs de GR 121 en de GR 126 op zijn wenken bediend. En de oude ruïnes van de bekende 12de-eeuwse cisterciënzerabdij van Villers krijg je er als uitsmijter bovenop. De omringende tuinen en boomgaarden met oude soorten zijn een feest voor botanische zielen.

WIST-JE-DATJE: Midden 19de eeuw zijn de ruïnes van de abdij van Villers al populair bij de allereerste toeristen. Erfgoed betekent in die tijd nog niet veel, dus werd er niet beter op gevonden de spoorlijn Ottignies-Charleroi dwars door de tuinen van de abdij aan te leggen.

Het Land van Herve is een parel vol natuurlijke rijkdommen, waar je via oude voetgangersroutes en erfdienstbaarheden ongehinderd door bloemrijke velden, weiden en boomgaarden kan trekken. De rustieke boerderijen, historische huizen en sympathieke dorpjes langs deze route doen je met gemak vergeten dat je vlakbij grote steden zoals Luik, Maastricht en Aken wandelt. Een hongertje onderweg? De bochtige paden langs groene graslanden brengen je meer dan eens bij een kaasmakerij, waar je je lunch kan opvrolijken met een stukje wereldbefaamde Hervekaas.

WIST-JE-DATJE: Schrik niet als de inwoners van deze streek je aanspreken in een bizar taaltje. Het ‘platt’ of Oost-Limburgs-Ripuarisch dialect, dat hier nog door een minderheid van de bevolking gesproken wordt, situeert zich ergens tussen het Limburgs en het Hoogduits.

Vertrekken doe je in de Samson-vallei, waarna een kleine klim volgt naar het dorpje Mozet, naar verluidt een van de mooiste dorpen in Wallonië. Weidse panorama’s over de vallei vol uitgestrekte velden, akkers en weelderige loofbossen zorgen voor een gevarieerd aanbod die je kleine stappers zeker en vast bij de les houden. Nog energie op overschot? Breng dan zeker een bezoekje aan de nabijgelegen karstgrotten van Goyet, een van de belangrijkste prehistorische sites van België of zelfs Europa, waar zo’n 45.000 jaar geleden onze voorouders onderdak vonden.

WIST-JE-DATJE: In Goyet werd door archeologen de schedel van een prehistorische hondachtige opgegraven. Na grondig onderzoek bleek deze viervoeter 31.700 jaar geleden rond te huppelen, misschien wel het oudste gedomesticeerde dier ooit gevonden!

Onder wandelaars heeft de Borinage met haar industriële en ietwat verloederde look misschien niet zo’n positief imago. Onterecht! De koolmijnen zijn immers gevestigd in voormalige landbouwzones, zoals de Paturages en Bougnies. Rustieke paden doorkruisen hier het platteland en passeren charmante dorpjes die getuigen van een landelijk verleden. In de buurt van Spiennes vind je oude vuursteenmijnen die op de Werelderfgoedlijst van Unesco prijken. En voor een buitengewoon panorama over de stad Mons hoef je alleen maar even de terril Héribus te beklimmen.

WIST-JE-DATJE: In SILEX’S, het interpretatiecentrum van de vuursteenmijnen in Spiennes, kom je alles te weten over deze archeologische site. Per jaar mogen maximaal 5.500 bezoekers afdalen in de Neolithische mijnen.

De kerk van Transinne – een dorpje dat vooral bekend staat om het Euro Space Center – is het startpunt van een leuke, ontspannende wandeling door betoverende bossen en langs mooie oeverpaden, waarbij je de Boven-Lesse zelden uit het oog (of het oor) verliest. De rivier laat zich het ene moment van haar meest onstuimige kant zien, om daarna weer rustig murmelend in de achtergrond op te gaan. Waag je je bij het ochtendgloren of rond valavond in de bossen, dan is de kans groot dat je een ree of hert kan spotten.

WIST-JE-DATJE: Naaldbomen zo Ardens als droge worst? Niets is minder waar. Tot 200 jaar geleden bestonden de bossen rond Transinne vooral uit eiken en beuken, tot ze vervangen werden door de economisch meer rendabele sparren en dennen.