basket.timer.attention

basket.timer.time.is.running.out

One Year on a Bike: slow travel voor gevorderden

Op 16 april 2015 liet Martijn Doolaard zijn auto staan en vertrok hij voor een jaar op fietsavontuur van Amsterdam naar Singapore. Samen met zijn adembenemende foto’s goot hij zijn belevenissen in een boek: ‘One Year on a Bike’, een inspirerend verslag van een onvergetelijke trip. Wij trokken even aan zijn mouw voor een korte terugblik.

Waarom koos je ervoor om met de fiets op reis te gaan?

“Ik zag ze vroeger zo vaak passeren tijdens mijn roadtrips: mensen op zwaar bepakte fietsen, trappend door zon, sneeuw en regen. ‘Wat bezielt hen?’, dacht ik telkens. Maar toen las ik een artikel over twee Duitse broers die van Berlijn naar Shanghai fietsten en begon ik te dromen van een eigen fietsreis. De vrijheid, de eenvoud, the open road

 

Het is niet zozeer het fietsen zelf dat me aantrekt, maar wel het grotere plaatje. In het dagelijkse leven draaien we voortdurend in cirkels, terwijl ik net vooruit wou: elke dag een nieuw perspectief om die routine te doorbreken. Met de fiets kan je bovendien veel trager reizen en veel meer zien. En ik hou enorm van eten, slapen en leven in de openlucht.”

Photography by Martijn Doolaard, from One Year on a Bike, Copyright Gestalten 2017

Hoe begin je precies aan een fietsreis van een jaar?

“Eens ik mijn besluit had genomen, ben ik druk gaan researchen op internet. Ontelbaar veel blogs en reisverslagen heb ik gelezen om te achterhalen welk type fiets, fietstassen en lichtgewicht kampeerspullen ik nodig had. Een testtrip naar de Zwitserse Alpen zorgde uiteindelijk voor het laatste duwtje in de rug … Midden in de winter fietste ik op zestien dagen tijd van Amsterdam naar Andermatt, waar ik op een hoge top uitkeek over de bergen en 100% overtuigd raakte van het idee van een uitdagende fietsreis.

Bij thuiskomst nam ik een heleboel klussen aan om mijn reisbudget bij te spekken. Eens ik genoeg geld gespaard had, nam ik afscheid van mijn familie en vrienden en stapte ik op m’n fiets, op weg naar Singapore.”

Wat waren de highlights van je trip?

“Da’s een lastige vraag … Zo’n lange reis zit natuurlijk boordevol hoogtepunten en elk land heeft wel z’n mooie kantjes. De vriendelijkste en meest gastvrije mensen heb ik ontmoet in Iran, waar de architectuur, het landschap en de oude cultuur zó bijzonder en anders zijn dan wat wij in het Westen kennen. Niet altijd gemakkelijk, maar zeker en vast memorabel. Ook Turkije, Kirgistan, Myanmar en India konden me bekoren.”

Photography by Martijn Doolaard, from One Year on a Bike, Copyright Gestalten 2017

Had je ook moeilijke momenten onderweg?

“Lange dagen op het zadel kunnen je echt hypnotiseren. Dezelfde repetitieve bewegingen, uren aan een stuk, enkel onderbroken door korte pauzes aan een tankstation … Langs eindeloze wegen waar amper wat te zien is, begin je automatisch na te denken: waarom ben ik hier? Op zo’n momenten gaat de schoonheid van het landschap soms wat aan je voorbij en moet je jezelf echt oppeppen om door te zetten.

Ook merkte ik dat ik echt nood had aan contact met het thuisfront. Een langere periode zonder wifi zorgde voor instant heimwee. Zo’n lange solotrip is een echte rollercoaster van emoties: je beleeft zoveel fantastische momenten en ontmoet zoveel mooie mensen, maar je moet ze ook telkens weer achter je laten en verder fietsen.”

Bevond je je weleens in gevaarlijke situaties?

“Toen ik in Turkije verbleef, fietste ik op een avond langs het enorme zoutmeer Tuz Gölü om een timelapse video van de zonsondergang te maken, met enkel mijn camera en mijn statief in m’n fietstas. Op de terugweg was het aardedonker en zo’n 200 meter voor mijn hotel kwamen er twee zwerfhonden naar me toe gelopen, blaffend en grommend. Ik kon hun ogen zien oplichten in het donker.

Hoe dichter ik mijn hotel naderde, hoe meer honden erbij kwamen, tot ik helemaal omsingeld was. Roepend en zwaaiend met mijn camerastatief kon ik ze op afstand houden. Die avond had heel wat slechter kunnen afgelopen zijn als ik niet had kunnen rekenen op de hulp van een buurtbewoner met een zaklamp.”

Photography by Martijn Doolaard, from One Year on a Bike, Copyright Gestalten 2017

Wat heb je geleerd uit een jaar fietsen?

“Aan het begin van de reis voelde ik me soms wat ontvreemd, zo zonder vaste woonplaats of uitvalsbasis. Waar zou ik ’s nachts slapen? Ondertussen heb ik het inzicht verworven dat, eens ik mijn tent heb opgezet, ‘thuis’ echt overal kan zijn. Zonder route, zonder plan en zonder doel reizen leert je om dag per dag te leven en je open te stellen voor het onverwachte. Zo heb ik ook een aantal angsten overwonnen: door wat je in de media hoort en leest, fiets je een land als Iran bijvoorbeeld toch met een zekere nervositeit binnen.

Was het wel verstandig om in m’n eentje door zulke regio’s te reizen? Maar ik heb nergens problemen gehad en werd overal vriendelijk, geïnteresseerd en gastvrij ontvangen. We leven in een betere wereld dan we vaak denken. Dat is een les die ik zeker meeneem in mijn leven thuis in Amsterdam.”

 

De reiskoorts kruipt waar hij niet gaan kan. Op dit moment is Martijn op weg van Vancouver naar Patagonië … jawel, mét de fiets.

>> Volg zijn belevenissen op www.espiritu-libre.com

One Year on a Bike: de cijfers

  • Totale afstand van Amsterdam naar Singapore: 16.032 km
  • Dagen op de fiets: 212
  • Gemiddelde snelheid: 17 km/u
  • Max. afstand op één dag: 154 km (in Turkije)
  • Max. gewicht van de fiets: 62 kg
  • Aantal lekke banden: 7
  • Aantal gebroken kettingen: 4

Een jaar op de fiets zorgt voor ontelbaar veel prachtige ontmoetingen, die Martijn samenvatte in dit leuke filmpje: 

Photography by Martijn Doolaard, from One Year on a Bike, Copyright Gestalten 2017