basket.timer.attention

basket.timer.time.is.running.out

Catalonië al lopend bedwingen

Ervaring heeft hij te koop, de voorbereiding verliep prima en met het enthousiasme zat het al helemaal goed. Barruera in Vall de Boí, Catalonië was het decor waarin landgenoot Dirk Van Spitaels zich dit jaar aan de 105 km lange Buff Epic Trail waagde. Hoe hem die trailrun in en rond Nationaal Park Aigüestortes i Estany de Sant Maurici precies is vergaan? Een sfeerverslag!

Dirks Buff Epic Trail

De 21 en de 42 km liet Dirk aan zich voorbijgaan. ‘Vol voor de 105 km’, dacht de brandweerman van beroep en fanatiek loper in bijberoep. “Ik verwachtte een prachtige omgeving waarin ik me helemaal in mijn sas ging voelen en dat bleek ook meteen. De onbedwingbaar ogende bergen, de vlijmscherpe rotspartijen en de super technische afdalingen. Toegegeven, bij de eerste aanblik boezemde het me een beetje angst in, maar tegelijkertijd had ik ook gewoon erg veel zin om eraan te beginnen.”

 

Zo veel zin dat de eerste uren voorbijvlogen. “Ik heb de neiging om redelijk stevig te starten. De eerste klim ging goed, de eerste afdaling eveneens en voor ik het besefte, zat ik al halverwege de tweede helling. Alleen was ik de tijd volledig uit het oog verloren. We waren dan al zo’n vijf uur onderweg en ik had alleen nog maar een koekje en twee vijgen gegeten. Geen wonder dat ik me slap begon te voelen. Ik heb snel nog wat extra voeding tot me genomen, maar het kwaad was al geschied.” Een hongerklop. De man met de hamer. Een beginnersfout. En dat voor zo’n ervaren trailrunner. “Een onvergeeflijke fout. Een fout die ik normaal gezien nooit maak. Ik was zo kwaad op mezelf dat ik te snel ging in de afdaling, waardoor ik – tot overmaat van ramp – vol met mijn aangezicht op de grond ben beland.”

Mindful running

Het was hier dat de mindful running volledig tot zijn recht kon komen. Bij mindful running draait alles immers om het zo efficiënt mogelijk gebruiken van de aanwezige energie in je lichaam. “Ik heb de weinige energie die me nog restte, aangewend om de volgende controlepost te halen. Daar was het echt schransen geblazen. Broodjes, soep, alles wat ik maar binnen kreeg. Ik heb zelfs heel even naar mijn vrouw gebeld voor morele steun, want ik zat er helemaal doorheen. Ik begon met hernieuwde moed aan alweer een nieuwe beklimming, tot ik plots het nieuws kreeg dat de wedstrijd na 75 km werd afgelast omwille van een storm die onze richting uitkwam.” Een teleurstelling op het moment zelf, maar achteraf bekeken misschien toch wel een goeie zaak en absoluut de meest verstandige beslissing.

 

“Teleurstelling en frustratie namen even de bovenhand, maar uiteindelijk is het echt wel een fenomenale ervaring gebleken. Ik had het nooit eerder zo zwaar gehad tijdens een race en het is cool om te merken dat er dan zoiets als pure overlevingsdrang in de mens zit. Je wil gewoon finishen, no matter what. Het is op zo’n moment dat je ziet uit welk hout je gesneden bent.”

Dit is Dirk Van Spitaels

Dirk Van Spitaels is een 44-jarige brandweerman

… die sinds zijn twaalfde loopt

… en terugkijkt op The Legends 250 km als zijn langste trailrun tot nu toe

Dirk plant dit jaar nog een deelname aan The BERGischer Ultra (245 km)

… en droomt van The Montane Spine Race (450 km) in de nabije toekomst.